December 2019

 

Mesjoggaas

Mijn eigen Jiddisch-Nederlandse woordenboekje vertaalt mesjogge als krankzinnig en mesjoggaas als dwaasheid. Het woordenboek is geschreven door geleerde mensen dus die omschrijving is heus goed. Maar toch is die definitie mij wat te beperkt. Mesjogge is lang niet altijd krankzinnig en mesjoggaas is….

Ach weet ik veel. Laten we zeggen, dat je om iets dat mesjogge is het beste je schouders ophaalt. Om mesjoggaas kun je meestal lachen. Een voorbeeld.




Het is de op een na laatste dag van het jaar. Mijn doorgaans rustige Amsterdamse buurtje lijkt nu al een oorlogsgebied. Het knalt onophoudelijk, uit het raam zie ik boven de vuurpijlen boven de daken. Daar gaat voor vele Euro’s, denk ik dan. Wat een lol.

Ik haat vuurwerk. Ik haat het geteisem dat die rotzooi nu al afsteekt minstens zo erg. Dan heb ik het natuurlijk niet over een onschuldig stukje kindervuurwerk. Hoewel…”als je een schlemiel bent gaat een banaan ook af,” wordt er in mijn kringen gezegd. Sommige mensen kijken het hele jaar uit naar Oud en Nieuw. Lekker knallen, hoe zwaarder hoe beter. Er moet iets mis zijn in je hersens wanneer je zo heftig verlangt naar een oorlogssimulatie. Nog anderhalve dag maar de eerste huizen zijn al vernield en de eerste gewonden zijn al gevallen. Hier een oog, daar een hand, ach wat geeft het, je hebt er toch twee. Die jongens met de capuchons zien vuurwerk als wapen. Onze overheid doet er weinig tegen. Kan dat ook niet. Personeelsgebrek hé?


Ik haat natuurlijk niet iedereen die vuurwerk afsteekt. Neem nou mijn aardige buurman, makelaar in ruste. Ieder jaar koopt hij voor een klein vermogen een pakket vuurwerk waarmee hij de hele straat kan opblazen. Wat bezielt die man? Op oudejaarsavond, klokslag middernacht staat hij buiten.. Onze keurige buren komen ook naar buiten, men wenst elkaar een gelukkig nieuwjaar. Samen staan ze in de de kou. De meesten hebben ook wat vuurwerk maar niet zoveel als de plaatselijke king of the fireworks. Vroeger ging ik er ook wel eens bij staan. Alles voor een goede verstandhouding met de buren nietwaar? Er was altijd wel iemand met een fles bij zich, dan kreeg ik een glas champagne in de hand gedrukt. Mijn buren zijn aardige mensen. ’Nou proost hoor, op een mooi nieuwjaar,’ zei ik dan. Eigenlijk wilde ik vragen of ze die ongein-granaten niet naast mijn auto wilden afsteken. Maar ik deed het niet. Durfde ik niet. Tegenwoordig krijg je me met geen stok naar buiten, ik kijk wel uit.

Mijn buren zijn niet alleen, half Nederland is mesjogge met vuurwerk. Van mij zou het mesjoggaas om aan de mensen te vragen of ze op willen houden met die ongein. De mesjoggenen zijn nu eenmaal krankzinnig en ik kan slechts mijn schouders ophalen. Dat ik me ieder jaar weer kwaad maak is mesjoggaas want het helpt toch niet. Om mijn eigen mesjoggaas kan ik maar beter lachen.

Maar er is hoop. Mijn twittervriendin @FirenzeJudy maakte de hashtag #geenvuurwerkvoormij trending. Misschien weet u wel niet wat een trending hashtag is. Dan bent u een gelukkig mens!


Lezers en lezeressen, vrienden en vriendinnen, chaweriem en chawerot, ik wens jullie een wondermooi 2020. Zonder knallen.

30/12/2019


Ongemakkelijk

De eerste aflevering van Het Israël van Heertje en Bromet viel me niet m
ee. Het thema is interessant en dat het geen juichfeest over de staat Israël gaat worden is te verwachten. Meteen al wordt de kijker getrakteerd op een relletje tussen losgeslagen fanatieke charedim (ultraorthodoxe Joden) en een groep ultramoderne Joodse vrouwen die - net zo fanatiek - het recht opeisen om hardop bij de Kotel (de Muur) te mogen bidden. Iedereen weet dat dit soort relletjes daar schering en inslag zijn. In de miniem kleine oude stad van Jeruzalem strijden naar schatting 6 elkaar concurrerende soorten Christendom, de Islam én het Jodendom om de hegemonie.  Gelukkig is de staat Israël de baas in Jeruzalem, moge het zo blijven. Want anders zouden Christenen elkaar letterlijk de kerk uitvechten. En de moslims? Voor hen is Jeruzalem ook een heilige stad. De Israëlische regering accommodeert dat door het moskeeplein verboden gebied voor Joden te maken. Als dank beoefenen Arabische jongeren hun favoriete sport: stenengooien naar de biddende Joden. Tussen die biddende Joden onderling is het ook bepaald geen koek en ei. Heel interessant allemaal, maar waarom de eerste film van de serie nu juist daarover moet gaan is me een raadsel.


Of misschien ook niet. Het Israël van Heertje en Bromet wordt wellicht een hele mooie serie. Maar ik ben bang dat de eerste aflevering, die uitgerekend begint met een onbenullig relletje, de toon zet. Israël bashen gaat er immers bij de VPRO in als gesneden koek. Ongemak heet de eerste van de 8 afleveringen. Daarvoor hoefde Frans Bromet de reis toch niet te maken? Hij laat ons meteen weten dat hij zich voortdurend ongemakkelijk voelt in Israël. Dat is geen nieuws. Al in 2015 vertelde hij dat hij ondanks zijn Joodse vader sowieso weinig sympathie heeft voor het land. Bromet belooft ons dat de Palestijnse kwestie nog uitgebreid aan bod komt. Fijn, dat komt dat even goed uit, daar wordt op de Nederlandse televisie toch al zo weinig over gezegd!


Er is een lichtpuntje. Een oude vriendin uit Raouls Israëlische jaren, de van oorsprong Amerikaanse Cindy, komt ook aan het woord. Zij is in Israël gebleven en verwoordt uitstekend waarom ze dat deed. Ondanks dat zij natuurlijk ook niet gelukkig is dat het land de zionistische droom niet heeft waargemaakt. Raouls reactie is rondtuit negatief. ‘Omdat ik toevallig Joods ben ik nog niet je vriend,’ zegt hij. Bromet komt er in en laat Raoul zeggen dat hij er door zijn ouders is ingetrapt. In het zionistische idee wel te verstaan.

Ongemak is de eerste aflevering van een serie van acht. Ik hoop van harte dat er meer mensen als Cindy aan het woord komen. Maar ik vrees van niet.

25/12/2019


Lichtjes

Gisteren was de kortste dag, reden tot feest want vanaf vandaag worden de dagen weer langer. Ik ben geen fan van december. ‘Het
is de gezelligste maand van het jaar,’ hoor je vaak. Vast en zeker, vooral voor de aandeelhouders van Albert Heyn en Jumbo. Geef mij maar de zomer. Mijn echtgenote is het zeer oneens met me. Heerlijk, ik houd van de vier seizoenen,’ zegt ze. Ik houd ook van vier seizoenen: zomer, zomer, zomer en zomer.

December feestmaand en de dagen worden steeds maar somberder. Om het wat vrolijker te maken begint vandaag Chanoeka, het Joodse lichtjesfeest. Het is een leuk feest, kaarsjes aansteken, te beginnen met twee, iedere dag eentje erbij tot en met de achtste dag. Acht dagen lang toch lichtjes voor de mensen zonder kerstboom. Al ken ik best mensen die én een kerstboom én een chanoekia in huis hebben. Prima toch?! Van de week hoorde ik op de radio iemand zeggen dat Kerstmis, Chanoeka en Divali dezelfde oorsprong hebben. Iets met zonnewende, kortste dag versus langste dag, enzo. Dat is natuurlijk waar. Wat er met Kerstmis gevierd wordt is welbekend maar wat Divali precies inhoudt moest ik opzoeken in Wikipedia. Ja hoor, de overwinning van het kwade op het goede, van het licht op de duisternis. Op Twitter zag ik een reactie van iemand die zich een beetje kwaad maakte. ‘Allemaal onzin,’ zei hij. ‘Chanoeka heeft niets met de kortste dag te maken, het is een Joods feest en dat moet het blijven.’ Ik ben het oneens met die meneer.  Alle lichtjesfeesten in de winter hebben dezelfde oorsprong. Toch heeft die meneer die zich boos maakte ook gelijk. Joosje heeft ie, een goed verstaander weet wat ik bedoel.

Ruim twintig eeuwen geleden waren de de Grieken de baas in Israel. Heel onverstandig eisten ze van de toenmalige inwoners, de Joodse stam die zich Makkabeeën noemde, dat ze de Griekse gewoontes overnamen. De Griekse keizer dacht dat hij God was en eiste dat de  Joden dat ook vonden. Dat vonden ze niet en een opstand volgde. De Makkabeeën  wonnen, op zichzelf al een wonder, in die tijd kwam dat helaas niet zo vaak voor. Maar er kon pas feest gevierd worden als de door de Grieken verwoeste tempel opnieuw werd opgebouwd.  Toen die klaar was kon het feest beginnen en werd de achtarmige kandelaar aangestoken. Met olie, want de uitvinding van de kaars liet nog even op zich wachten. Ramp! Er was slechts olie voor één dag. ‘Toch maar aansteken,’ zullen ze tegen elkaar hebben gezegd. En kijk, kwam me dat even goed uit! Dat hele kleine beetje olie bleek genoeg om de lichtjes acht dagen te laten branden.

Vandaag zou de hele wereld dankbaar zijn als dat wonder zich zou kunnen herhalen. Dan was in een klap het hele energieprobleem opgelost met een heel klein beetje olie. Al die van geld zwelgende olielanden terug naar hun  middeleeuwse woestijn. Daar zou de wereld flink van opknappen. Helaas, wonderen gebeurden altijd heel lang geleden. Wat overblijft is een mooi verhaal. Daarom steken we vanavond het eerste kaarsje aan.

Happy Chanuka, Mary Christmas, Mooie feestdagen!


22/12/2019


Tractorterreur

n zijn podcast maakte @joopsoesan zich terecht al vreselijk boos op onbenul Mark van den Oever,  voorman van het Farmers Defence Force. Van den Oever vergeleek de Jodenvervolging met de huidige anti-stikstof-maatregels. Daarmee kwam hij in de publiciteit, daar ging het hem om. Sommige collega boeren schrokken zich rot over de ophef. De reactie van het boerenerf was net zo erg als de oorspronkelijke uitspraak. Excuses kwamen er niet. Letterlijk: “Het is nooit onze bedoeling geweest om mensen daarmee te kwetsen en wij betreuren dit. Wij zijn echter van mening dat een aantal vergelijkingen van toepassing zijn en zorgelijke overeenkomsten vertonen.” Welnu, ik betreur het dat meneer van den Oever bestaat met zijn van de pot gerukte Farmers Defense Force.

Alleen die bespottelijke naam al! Tegen wie moeten de boeren zich dan wel verdedigen? Door wie worden ze aangevallen? Door de overheid? Kom nou, ze hebben toch zelf gestemd op de partijen die nu in de regering zitten. Begrijp me niet verkeerd, het is logisch dat de boeren gek worden van de steeds veranderende Brusselse regels. Net zoals de aanwijzing van Natura 2000 gebieden direct naast het boerenerf heel ondoordacht is geweest. Maar boeren zijn wel degelijk schuldig aan de verarming van het landschap. Geert Mak vertelt in zijn nieuwe boek Grote Verwachtingen (aanrader!) dat Friese boeren hun weilanden groen asfalt noemen. 80% van de vogels zijn daar verdwenen door overbemesting.


De maatregelen die de regering overhaast neemt tegen de stikstof-uitstoot zijn inderdaad futiel. Maar boeren worden aangevallen?Welnee. Als dat echt zo zo is, waarom storten ze dan niet collectief de 308 miljard subsidie uit Brussel terug. U leest het goed. 308 miljard krijgen ze Wanneer dat geld gebruikt zou worden voor onderwijs, zorg, woningbouw en noem-maar-op had Nederland een boel problemen minder. ‘Maar boeren zorgen voor ons eten,’ wordt er gezegd. Is een beetje waar, 25% van de Nederlandse agrarische productie blijft hier. De rest wordt geëxporteerd. Waarom moet Nederland zo nodig de vlees- en melkproductie voor heel Europa verzorgen?


Gisteravond onderhandelde onze premier met de boerenorganisaties en werd er een akkoord bereikt. Tenminste dat dacht de regering. Maar voor Mark van de Oever was het niet genoeg. Op zijn website heeft hij het godbetert over “onze strijders.” Vandaag blokkeren die strijders half Nederland. De rechter verbood de boeren om bevoorradingscentra plat te leggen. Typisch Nederlands werd het demonstreren met tractors niet verboden. Dus wat doen Mark’s heldhaftigen? Lekker pesten door rondjes te gaan rijden op 200 meter van die centra zodat er geen vrachtauto meer door kan. Al het andere verkeer ook niet, je zal maar naar het ziekenhuis moeten. Overigens, tractors mogen toch helemaal niet op de snelweg? Politie, officieren van justitie, ga eens snel bekeuren dan. Ha, vergeet het maar. In plaats daarvan begeleidt politie de colonne keurig naar de plaatselijke hotemetoot. Maling aan de rest van Nederland. Ach ja, die tractors zijn ook heel groot. Als ik in het TV-journaal de koppen van die tractorgasten zie lopen de griezels me over de grazzels. Dus zo ziet terreur er uit.


Wel Mark van den Oever, misschien heb je meer gelijk dan je denkt toen je het over een besmet verleden had. Je tractorterreur is onvervalst fascisme. Jullie boerenerf stinkt. En niet alleen naar koeienstront.

18/12/2019


Boris

Ik blijf kijken naar de foto van Jeremy Corbyn op de da
g erna. Zijn chagrijnige kop maakte mijn week helemaal goed. Zo ziet een verliezer er uit! Prachtig, mooier dan het mooiste schilderij. Al zou ik het niet direct aan de wand hangen.

Niet dat ik zo’n fan van Boris Johnson ben. Maar de man heeft humor, dat is een eigenschap die we maar zelden zien in de politiek. Zijn speech na de overwinning, waarin hij zei dat hij zich realiseerde dat heel veel kiezers nooit gedacht hadden nog eens conservatief te zullen stemmen, was hartverwarmend.

Je hoefde niet lang te wachten tot de ratten uit hun holen kwamen om Labour’s verlies aan de Joden te wijten. De Engels-Joodse bevolking maakt een schamele half procent van de totale bevolking uit. Toch wist de vroegere Londense burgemeester Ken Livingstone het zeker. Het verlies kwam door de unhelpful Jewish vote


Nu gaat Brexit dus echt door. Ik denk dat dat onverstandig is maar al die onheilstijdingen die Nederlandse politici verkondigen lijken me overdreven. Brexit is alleen maar het begin van alweer eindeloze onderhandelingen. En uiteindelijk zal het allemaal best meevallen. Dat hoop ik een beetje uit eigenbelang want we hebben dierbare familie in Engeland.


‘We zijn tegen de Brexit maar wel heel blij dat Labour verloren heeft,’ zei mijn Engelse schoonzus. Verstandige mensen, die Engelse familie van ons. We zien de Engelse misjpoge niet al te vaak. Maar close zijn we wel. Net als bij ons is ook die kant van de familie steeds maar groter geworden met kinderen, echtgenoten en kleinkinderen. We zijn gek op elkaar, fijn is dat. We houden contact via appgroepjes over en weer. Mijn zwager zet als het ware de Engelse traditie voort. Zijn vader (mijn schoonvader) werd in Londen geboren. Toen hij drie jaar was verhuisde hij met zijn familie naar Nederland, voor zover ik weet sprak hij geen Engels. Er moet een verhaal schuilen in hoe de oorspronkelijk Amsterdamse familie naar Londen verhuisde en een paar jaar later alweer terugkeerde. Helaas is er niemand meer die dat vertellen kan. Misschien toch iets om het eens uit te zoeken. Er zullen vast hier en daar nog archieven zijn. Tijd heb ik genoeg, energie is een ander verhaal.


Sprak mijn schoonvader geen woord Engels, zijn zoon daarentegen spreekt nauwelijks nog Nederlands. Logisch, hij woont inmiddels een jaar of vijftig in Londen. Toen hij twintig jaar was kwam hij daar via een omweg terecht. De omweg was niet de meest logische route, namelijk via Israel.  Op de boot - ja op de boot, zo ging dat in 1965! - leerde hij een Engels meisje kennen. Na een maandje Israel maakte ze beiden rechtsomkeert. Mijn zwagertje was welkom bij zijn toekomstige schoonfamilie. “Such a nice Jewish boy!’ Een jaar later was het stel getrouwd. Sindsdien is mijn zwager more Londoner than a Londoner.


Nog even over Boris. Vrijdagavond wenste hij de Joodse bevolking Shabbat Shalom. Welgemeend maar waarschijnlijk ingegeven door zijn public relations managers. “Even laten zien aan Labour dat wij niet antisemitisch zijn,” zullen ze hebben gedacht. Toch mooi, ik zou het de Nederlandse premier wel eens willen horen zeggen. Kan ik waarschijnlijk lang wachten.

15/12/2019



Joosje heb je

Het smalle gangpad bij de drogist werd geblokkeerd door een oudere heer met een rollator. Een mevrouw vroeg op enigszins dwingende toon of ze er even langs mocht. ‘Natuurlijk,” zei de man, ‘excuses, ik had mijn achteruitkijkspiegel niet aan.’ Hoewel misschien niet buitengewoon geestig, schoot ik in de lach. Ik stond met mijn rug naar de twee toe, toch hoorde ik meteen dat de man Joods was. Hoe? Weet ik niet, er is weinig Joods aan een achteruitkijkspiegel. Het is misschien dat ondefinieerbare Amsterdam-Joodse gevoel, je hebt het of je hebt het niet. De vrouw die er langs wilde en de man met de rollator bleken elkaar te kennen. Nu versperden ze samen het gangpad. Ik kon niet laten om even naar hun gesprek te luisteren. ‘Hoe gaat het, lang niet gezien, woon je nog daar en daar? Leeft die nog?’ Enzovoorts. Alles doorspekt met een Jiddisch jargon waarvan ik dacht dat het niet meer bestond. Ik ken het van heel lang geleden toen een paar overgebleven familieleden nog zo praatten. En ik ken het uit de boeken van Meijer Sluizer. (1901-1973) Hij schreef zijn boeken vol nostalgie over mensen die er niet meer waren en een taal spraken die niet meer bestond.


Ik wilde eigenlijk langer blijven luisteren maar had geen excuus daar te blijven staan. Toen ik er langs wilde keken we elkaar even aan. ‘Hallo,’ begeleid met een vaag glimlachje. We kenden elkaar van gezicht of we dachten dat we elkaar kenden. Niet zo moeilijk, op het Gelderlandplein kent iedereen elkaar een beetje. Bij de kassa kwamen we elkaar weer tegen. De man had een enorm pak wc-papier op zijn rollator liggen. ‘Zo, jij kunt even voort,’ zei zijn kennis. De man zei dat het hier zo mezol was. ‘Een metsieje!’ ‘Van metsiejes kun je mogolle gaan,’ was het antwoord.


Hoewel ik die woorden jaren niet had gehoord begreep ik prima wat er werd gezegd. Eenmaal thuis appte ik een tien jaar jongere vriend die een heel  goed taalgevoel heeft. ‘Weet je wat mezol is en een metsieje?’ Hij had geen idee. Ik bedacht een dialoogje te schrijven met woorden die ik me herinner. Denkbeeldige moeder en dochter in de Bonnetterie, een warenhuis dat ook al niet meer bestaat.


M: ‘Uitverkoop, alles is spotmezol! Die jurk van € 100 voor € 50. Pas hem eens, staat je vast sjein. Neem maar, ik mezollem.

D: ‘Nee dank je, geen zin om te passen. Ik heb sjmattes genoeg.’

M: ‘Ga nou maar even passen. Het is haute couture, een metsieje!’

D: ‘Van metsiejes kun je ook mogolle gaan.’

M: Nou dan niet. Wat een nevère. Wat doe je dan aan op de gazenne van je megotte?

D: (geergerd) Waisz ich viel! Een sjema met één mouw! 

M: (berustend) Joosje heb je.


Mezollem - betaal

Sjmattes - kleren

Metsieje - Iets dat heel goedkoop is

Mogolle - failliet

Nevère - zonde

Gazzene - bruiloft

Megotte - moeder van echtgenoot (ote) van dochter/zoon

Een sjema met een mouw - onvertaalbare onzin (betekenis ongeveer, ik zie wel wat ik aantrek)

Joosje heb je: je hebt gelijk

10/12/2019



Nog warmer!

P
ff, het gaat nog warmer worden in Israel, zo lees ik op het onvolprezen joods.nl. Niet alleen in Israel uiteraard, de hele wereld warmt op.

Ik ben geen klimaat-scepticus. Je moet wel gek zijn wanneer je niet wilt zien dat het klimaat verandert. Gelukkig gebeurt er wel het een en ander tegen de opwarming van de aarde. Allerhande machines worden zuiniger, over de hele wereld worden vraagtekens gezet bij al te intensieve veeteelt en inderdaad zou treinreizen een stuk goedkoper moeten worden opdat al dat vliegverkeer over kleine afstanden minder wordt. Verstandige mensen denken na of er iets aan de opwarming gedaan kan worden. Dat gaat vast wel lukken. Daar hebben we wetenschappers voor.


Over de klimaatmaatregelen in Nederland maak ik me beurtelings kwaad of ik moet er om lachen. Het maakt me woedend dat windmolens het landschap volledig verpesten. Die krengen zijn voor niemand goed behalve voor de boeren die hun land verhuren. De verplichte 100 km/h vanaf maart volgend jaar is futiel en maakt me aan het lachen. 0,7% vermindering aan stikstof-uitstoot betekent dat er maar liefst 75000 woningen gebouwd kunnen worden. Die wetenschap toch, in het niet wonderbaar? Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te zien dat dat dat alleen op papier klopt.


De media zaaien onnodig paniek. Soms wordt dat belachelijk. Zo besteedde Nieuwsuur een heel item aan dames met een heuse klimaatdepressie. Ohhh, wat hebben die meisjes het zwaaaaarrrr  Ik moest er van huilen. Van het lachen.

Terwijl ik dit schrijf wordt er in Madrid vergaderd door 29000 dames en heren die het beste met ons voor hebben. Eens worden ze het niet want ze verschillen van mening over wat goed voor het gewone volk is. Waar ze het wel over eens zijn is dat hun aanwezigheid een vliegreis rechtvaardigt. Tja, George Orwell zei al dat alle dieren gelijk zijn en sommigen dieren nog gelijker dan anderen.


G
retha de Heilige is er ook, ze kwam met de catamaran. De TV lustte er wel pap van. Zoveel zich verdringende fotografen vechtend voor het beste plaatje van dit ietwat autistische meisje! Pure hysterie naar mijn smaak. Negen eeuwen geleden begonnen de kruistochten uit pure hysterie. Daar doet me de verering van Gretha aan denken. Dat uit de kruistochten weinig goeds voortkwam kwam weten ze vandaag in Jeruzalem nog. En zo ben ik weer terug in Israel. Want hoogstwaarschijnlijk komt daar de oplossing van het klimaatprobleem vandaan. Er wordt daar nu al meer water gerecycled dan in de rest van de wereld samen.

* Tekening Sancta Gretha komt van Twitter met dank aan https://twitter.com/DonArturito

7/12/2019


Spaar me voor deze volgers


Facebook en Instagram zijn aan mij niet zo besteed maar Twitter gebruik ik graag. Voor mij is het  een onuitputtelijke bron. Wanneer je de juiste mensen volgt geeft Twitter toegang tot interessante artikelen die ik zonder dat medium nooit had gelezen. Of tot prachtige schilderijen van schilders waar ik nooit van heb gehoord. Zo volg ik bijzonder graag ene Mordecai (@MenschOhneMusil) die me kennis laat maken met heel veel prachtig werk. Aanrader!


Helaas is Twitter ook een open riool waar idioten ergerlijk venijn spuien. Of eigenijk, was het maar een riool, want rioolslib wordt uiteindelijk gezuiverd, maar rommel op Internet blijft heel lang rondzweven. Wat is het toch jammer dat een op zich zelf prima medium verpest wordt door reacties van mensen die, veilig verstopt achter hun toetsenbord, geen enkele rem kennen.

Soms zijn het antisemieten, gelukkig niet altijd. Maar onveranderlijk zijn ze vol haat tegen autoriteit, wettige gekozen vertegenwoordigers en/of de maatschappij in het algemeen. Bijna altijd onder het pseudoniem van een zogenaamd lollige naam..


Zelf twitter ik ook. Af en toe met bijval voor iets dat ik heb gelezen, of een - in mijn ogen - goed idee. Ik retweet graag rake tweets van mensen die ik volg. Hoe meer mensen zo’n tweet lezen hoe beter! En soms wil ikzelf iets kwijt. Zo liet ik een paar dagen geleden mijn ergernis blijken over het feit dat na tien jaar ongebreideld marktdenken van de kabinetten Rutte, zowat alles in Nederland slecht functioneert. Onderwijs, politie, zorg, defensie, belastingdienst, enzovoorts. Om van de stikstof-ellende en de hypocriete milieumaatregelen maar niet te spreken. Kortom, het was een nijdig tweetje dat meer dan 10.000 maal is bekeken. Nogal wat mensen waren het met me eens. Leuk hoor, hoewel ik schrok van de reacties. Daar kwam me toch een venijn bij kijken! Veel van die reageerders (reaguurders volgens Geenstijl) hebben bij hun naam een Nederlands en Israelisch vlaggetje. ’Ben het maar niet met me eens,’ dacht ik. Die identificatie met Israel van sommige ultra-rechtse lieden kan me gestolen worden. Net als die van de Ajax-supporters trouwens, maar dat terzijde.


Sinds kort verschijnen mijn schrijfsels op joods.nl. Dat zie ik als een kawod (eer). Op Twitter linkt de website naar zichzelf als @Dutchjews. Redacteur van de site is Joop Soesan. Zowel de website als Joop zelf tooien zich op Twitter met een Israelisch en een Nederlands vlaggetje. Daar hebben ze het volste recht toe. Joop is buitengewoon thuis in Israel maar is geworteld in Nederland. Ook daar heeft hij zijn vaste basis. Kijk, dan zijn die vlaggetjes zinvol.


Maar als vlaggetjes als symbool worden gebruikt om te laten zien dat de PVV of Forum voor Democratie je favoriete club is, laat dan de Israëlische alsjeblieft weg.

3/12/2019